یک بیماری پاپولواسکواموس (همچون بیماری های لیکن پلان و پسوریازیس) و خود بهبود یابنده است که معمولا علامتی ندارد. شیوع در جنس مونث و مذکر به یک اندازه بوده و سن متوسط ابتلا به بیماری ۲۳ سال است.
علت آن نامشخص است. اگرچه منشا ویروسی در ایجاد آن محتمل است به طوری که ۲۰ درصد بیماران سابقه ای ازعفونت حاد تنفسی فوقانی دارند.
علائم بیماری به قرار زیر است:

تشخیص بیماری پیتریازیس روزه آ بالینی است ولی چون پچ پیشرو به عفونت قارچی شبیه است ممکن است تست KOH برای رد عفونت قارچی لازم باشد. همچنین جهت رد سیفیلیس باید تست سرولوژی سیفیلیس انجام شود. در انواع آتیپیک و متفاوت بیماری برای تشخیص، بیوپسی و نمونه گیری از پوست باید گرفته شده و به پاتولوژی ارسال گردد. در نمونه پوستی خروج RBC (گلبول های قرمز) به درون پاپیلاری (پاپیلرِی) درم و سلول های دیسکراتوتیک در درم مشاهده می گردند.
این بیماری خود به خود بهبود یابنده یا به اصطلاح Self-Limited و معمولا بی علامت است. اما بعضی از بیماران خارشخفیفی دارند. بیمار در طی ۱ تا ۳ ماه خود به خود بهبود یافته ولی ممکن است بعد از خوب شدن ضایعات، هیپرپیگمنتاسیون (پررنگ شدن پوست) وجود داشته باشد.
برای خارش ناشی از بیماری پیتریازیس روزه آ می توان کورتون موضعی ضعیف (استروئید موضعی) و آنتی هیستامین خوراکی تجویز نمود.
اشعه UVB (فرابنفش B) نیز در درمان ضایعات پیتریازیس روزه آ و خارش موثر است.
اگر خارش شدید با وسعت زیاد باشد از پردنیزولون خوراکی (۱۰ میلی گرم دوبار در روز) استفاده می شود. اریترومایسین خوراکی نیز ممکن است در درمان پیتریازیس استفاده شود.
آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی...ما را در سایت آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 132