تیروئیدیت تحت حاد اغلب تشخیص داده نمی شود زیرا نشانه های آن شبیه فارنژیت ویروسی هستند و فرد دچار گردن درد و گلودرد می شود. حداکثر بروز بیماری، در ۳۰ تا ۵۰ سالگی است و زنان سه برابر مردان مبتلا می شوند.
در تیروئیدیت تحت حاد، در غده تیروئید یک ارتشاح یا اینفیلتراسیون التهابی مشخص تکه ای در نقاط مختلف دیده می شود که با تخریب فولیکول های تیروئید و گلبول های سفید بزرگ چند هسته ای در داخل بعضی از فولیکول ها همراه است. تغییرات فولیکولی به سمت تشکیل گرانولوم پیش رفته و در نهایت منجر به فیبروز می شوند.
در تیروئیدیت تحت حاد، بیمار معمولا با یک تیروئید بزرگ و دردناک مراجعه می کند و از درد گردن شاکی است. گاهی تب نیز دیده می شود. بسته به مرحله بیماری، ممکن است علائم کم کاری تیروئید یا پرکاری تیروئید داشته باشد (البته بهتر است از لفظ تیروتوکسیکوز بجای پرکاری تیروئید استفاده کنیم).
در تیروئیدیت تحت حاد چند هفته قبل از بروز علائم مربوط به تیروئید، ممکن است بی حالی و نشانه های عفونت تنفسی و فارنژیت وجود داشته باشد. در بعضی بیماران مبتلا به تیروئیدیت تحت حاد، بیماری ممکن است بصورت شدید و بی مقدمه آغاز شود.
بیماران مبتلا به تیروئیدیت تحت حاد، از گلودرد شکایت دارند. درد گلو به فک یا گوش ها انتشار پیدا می کند و در معاینه تیروئید، یک گواتر کوچک وجود دارد که فوق العاده حساس و دردناک است (تندرنس دارد).
تیروئیدیت تحت حاد معمولا به طرف بهبودی کامل پیش می رود، ولی ممکن است در ۱۵ درصد از موارد باعث ایجاد کم کاری تیروئید دائمی شود. این اتفاق بیشتر در بیمارانی که اختلالات خودایمنی دارند رخ می دهد. (نظیر هاشیموتو).
تیروئیدیت تحت حاد در درصد کمی از بیماران در یک دوره طولانی مدت چندماهه ممکن است چندین بار عود کند.
منبع : اکسترن
آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی...ما را در سایت آرتریت روماتوئید یا روماتیسم مفصلی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 128